«Δεν υπήρξε ποτέ καμία προσπάθεια ίδρυσης οικισμών στο Νότιο Λίβανο από το Ισραήλ». Η αλήθεια είναι πιο περίπλοκη.

Μαρτίου 21, 2026

Το Ισραήλ δεν έχτισε ποτέ οικισμούς στον Λίβανο όταν κατέλαβε τμήματα του πριν από το 2000, αλλά δεν οφείλεται στο ότι δεν είχε καμία φιλοδοξία. Το έκαναν νωρίς μετά την εισβολή του Ιουνίου του 1982, αλλά ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους το Ισραήλ δεν κατάφερε ποτέ να εγκαταστήσει επίσημα οικισμούς στον Νότιο Λίβανο (παρόμοιους με αυτούς στη Δυτική Όχθη και τα υψώματα του Γκολάν), παρά τη μακρά κατοχή του, είναι η σφοδρή ένοπλη αντίσταση του Λιβάνου στην παρουσία του (από τον Τζαμούλ και μια σειρά από ένοπλες σιιτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένης αυτής που αργότερα έγινε η Χεζμπολάχ), η οποία πρώτα τους ανάγκασε να υποχωρήσουν στη «Νότια Λωρίδα Ασφαλείας» μέχρι το 1985 και στη συνέχεια τους ανάγκασε να αποσυρθούν από τον Λίβανο το 2000, δεδομένων των απωλειών που υπέστησαν και του μακροπρόθεσμου κόστους διατήρησης της κατοχής.

Δεν είναι πολύ γνωστό (ή το ξεχνάμε εύκολα) ότι το ακροδεξιό κόμμα Tehiya (που συνδέεται στενά με το μεσσιανικό κίνημα εποίκων Gush Emunim) εντάχθηκε στην κυβέρνηση Begin στις 22 Ιουλίου 1982 (αμέσως μετά την εισβολή στον Λίβανο), με τον Yuval Ne'eman της Tehiya να γίνεται μέλος του υπουργικού συμβουλίου του Begin. Ένα μήνα νωρίτερα, ο Ne'eman εξέθεσε τις απόψεις του για τον Νότιο Λίβανο σε άρθρο στην Jerusalem Post. Το συμπέρασμά του ήταν ότι «το Ισραήλ θα έχει την ευκαιρία να φτάσει σε ένα στάδιο κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης στην κοντινή περιοχή, η οποία, γεωγραφικά και ιστορικά, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του Eretz Israel, του μεγάλου Ισραήλ. Το Ισραήλ θα μπορούσε ενδεχομένως ακόμη και να καταλήξει σε συμφωνία για τη διόρθωση των συνόρων» [βλ. την ενότητα σχολίων για την πηγή]. Εν τω μεταξύ, ο Gush Emunim κυριολεκτικά μετέδιδε πληρωμένες διαφημίσεις στο Maariv (ευρείας διάδοσης τότε), σχετικά με τον αποικισμό του Νότου [βλ. την ενότητα σχολίων για την πηγή]. Σύγχρονες μυστικές εκθέσεις από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ και το Εθνικό Συμβούλιο Πληροφοριών δείχνουν επίσης τις υποψίες της Ουάσιγκτον ότι το Ισραήλ σχεδίαζε να χτίσει οικισμούς στον Λίβανο. Για παράδειγμα, σε ένα άρθρο της Washington Post στις 27 Νοεμβρίου 1982, ο Jack Anderson [βλ. την ενότητα σχολίων για την πηγή] αποκαλύπτει ότι: «Μυστικές αναφορές που έδειξαν στους συνεργάτες μου, Ντέιλ Βαν Άτα και Ρον ΜακΚρέι, δείχνουν γιατί ο Λευκός Οίκος έχει αναστατωθεί. Μια μυστική έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών, για παράδειγμα, ανέφερε τα εξής στις 15 Σεπτεμβρίου, καθώς η ισραηλινή εισβολή στη Δυτική Βηρυτό προχωρούσε με γοργούς ρυθμούς: «υπάρχει κίνδυνος οι υλικοτεχνικές επιχειρήσεις του Ισραήλ να εξελιχθούν σε μόνιμες διοικητικές υπηρεσίες». Με άλλα λόγια, η υποψία είναι ότι το Ισραήλ βρίσκεται στη διαδικασία οικοδόμησης μιας στρατιωτικής πολιτικής κυβέρνησης για τον Λίβανο που βρίσκεται υπό ισραηλινή κατοχή. Το ίδιο μοτίβο ισραηλινής διείσδυσης που έχει παρατηρηθεί στα εδάφη της Δυτικής Όχθης φαίνεται να εξελίσσεται και στον Λίβανο. Η υπερεθνικιστική εξτρεμιστική ομάδα Gush Emunim σχεδιάζει να εγκαταστήσει ισραηλινούς οικισμούς στο Νότιο Λίβανο, σύμφωνα με αμερικανικές αναφορές. Μια άλλη μυστική έκθεση από τις 7 Ιουλίου 1983 [βλ. την ενότητα σχολίων για την πηγή], η οποία αποχαρακτηρίστηκε το 2007, από τον Charles Waterman, Αντιπρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Πληροφοριών των ΗΠΑ, προς τον Stephen Bosworth, Διευθυντή Σχεδιασμού Πολιτικής του Υπουργείου Εξωτερικών, αποκαλύπτει ότι: «Μερικοί υπερσιωνιστές θα πιέσουν για την προσάρτηση του Νότου. Ήδη ορισμένα μέλη του κόμματος Tehiya έχουν υποστηρίξει ότι η γραμμή ανακωχής του 1949 είναι τεχνητή και δεν αντιπροσωπεύει τα ιστορικά βόρεια σύνορα της Παλαιστίνης. Άλλοι υπερεθνικιστές έχουν μιλήσει για αρχαίους εβραϊκούς δεσμούς με τον Νότιο Λίβανο. Ενώ αυτές οι ομάδες βρίσκονται σαφώς τώρα στα ακραία περιθώρια της ισραηλινής πολιτικής σκηνής, η προηγούμενη εμπειρία της αλλαγής της ισραηλινής στάσης απέναντι στη Δυτική Όχθη, τη Γάζα, το Γκολάν, ακόμη και το Σινά, δείχνει ότι μια μακρά κατοχή αναπτύσσει ιδεολογικές δικαιολογίες». Έτσι, η αλήθεια είναι πολύ πιο λεπτή από το «δεν υπήρξε ποτέ καμία προσπάθεια για την ίδρυση οικισμών στο Νότο πριν». Σίγουρα υπήρχαν φιλοδοξίες να γίνει ακριβώς αυτό, αλλά δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, σε μεγάλο βαθμό λόγω της ένοπλης αντίστασης του Λιβάνου.

https://t.co/SZjGhJmjAN The Battle of Beirut (Michael Jensen), p.121