Οι κινητοποιήσεις των Κρητικών αγροτών από μια αιρετική σκοπιά



    Η χώρα συνταράζεται τις τελευταίες μέρες από τις αγροτικές κινητοποιήσεις, απ' άκρη σ' άκρη και με το λαό σχεδόν σύσσωμο στο πλάι των αγροτών. Και ξαφνικά, η ενότητα μοιάζει να ραγίζει, όταν επιτροπή αγροτών από την Κρήτη κανονίζει συνάντηση με υπουργούς στην Αθήνα, αγνοώντας τους υπόλοιπους.
    Οργίλες εκφράσεις και επιθέσεις για προδοσία και διάσπαση βρίσκουν πολύ πρόσφορο έδαφος στα συστημικά ΜΜΕ. Για άλλη μια φορά η Κρήτη στοχοποιείται στη συλλογική συνείδηση. Τι όμως κρύβεται πραγματικά πίσω από αυτό διχαστικό σχέδιο της κυβέρνησης;
    Κατ' αρχήν ότι αυτά που στην υπόλοιπη Ελλάδα δεδομένα θα πληρωθούν από τις επιδοτήσεις, στην Κρήτη δεδομένα θα χαθούν. Γιατί; Επειδή ο λόγος που εφευρέθηκε η τεχνική λύση, ήταν για να αποκατασταθεί, τουλάχιστον προσωρινά, η κατάφωρη παραβίαση της αρχής ιδιοκτησίας που πραγματοποιεί το Ελληνικό Κράτος σε βάρος των Κρητικών πολιτών του. Γνωρίζατε πως τα παλιά οθωμανικά έγγραφα ιδιοκτησίας γίνονται αποδεκτά αλλού στην Ελλάδα και στην Κρήτη όχι; Το κράτος ερμηνεύει ότι:
    Στην Κρήτη όλες οι δασικές εκτάσεις ήταν “του Σουλτάνου”, άρα, αφού δεν υπάρχει επίσημη μεταβίβαση → σήμερα είναι του Ελληνικού Δημοσίου. Βασικός λόγος: Το Δημόσιο θεωρεί πως “στην Κρήτη δεν υπήρχαν ιδιωτικές δασικές γαίες”
Αυτό είναι συζητήσιμο από ιστορική σκοπιά, αλλά αποτελεί τη διοικητική πρακτική. Έτσι εξηγείται γιατί Οθωμανικός τίτλος που σε Ήπειρο/Mακεδονία θεωρείται “σοβαρός”, στην Κρήτη συχνά θεωρείται ανεπαρκής, ακόμη και όταν τα έγγραφα αυτά αποδεικνύουν την ελληνικότητα νησιών που "διεκδικεί" η Τουρκία, όπως συμβαίνει με τη νήσο Χρυσή, κατά κόσμον Γαϊδουρονήσι. 

Ας δούμε, λοιπόν πού είναι οι διαφορές.
Το κράτος στην Κρήτη είναι πολύ πιο επιφυλακτικό

Επειδή:
  • Υπάρχουν πολλοί παλιοί τίτλοι χωρίς χαρτογράφηση
  • Υπάρχει εκτεταμένη άτυπη χρήση γης
  • Δεν υπάρχει πλήρες οθωμανικό μητρώο
  • Οι δασικές εκτάσεις είναι μεγάλες και οικονομικά σημαντικές
  • Το Δημόσιο φοβάται “παράνομες ιδιοποιήσεις”
Φτάνει στο σημείο να αμφισβητεί ακόμα και συμβόλαια από το 1850–1900.

Τα ίδια ακριβώς οθωμανικά έγγραφα αναγνωρίζονται αλλού, αλλά στην Κρήτη όχι γιατί:
  • Δεν παραδόθηκε πλήρες οθωμανικό κτηματολόγιο στην Ελλάδα.
  • Η Κρητική Πολιτεία δεν έκανε πλήρη καταγραφή γης.
  • Πολλά δικαιώματα ήταν χρήσης, όχι πλήρους ιδιοκτησίας.
  • Το Δημόσιο θεωρεί ότι οι δασικές εκτάσεις ήταν κρατικές.
  • Υπάρχει υψηλή αβεβαιότητα → το κράτος απορρίπτει εύκολα παλιούς τίτλους.
Που σημαίνει ότι το ελληνικό κράτος εκκινεί την αδικία στη διαχείριση, τόσο στην κτηνοτροφία, όσο και στη γεωργία. Όταν η ΕΕ απαίτησε ταυτοποίηση των γαιών, για να καλυφθεί το κενό που το ίδιο το κράτος δημιούργησε στους κτηνοτρόφους του νησιού, μη αναγνωρίζοντας τα βοσκοτόπια τους, εφηύρε την "τεχνική λύση". Μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, αποφασίστηκε η ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ κατάργησή της, από την αρχή του 2025. Αυτό σημαίνει για την πλειοψηφία των Κρητικών κτηνοτρόφων δεν θα μπορέσει να εισπράξει αυτά που δικαιούνται και που όλοι οι άλλοι θα εισπράξουν κανονικά. Όταν η κυβέρνηση κατέβαζε αυτή την τροποποίηση για αναδρομική κατάργηση, γνώριζε καλά το διχαστικό χαρακτήρα του μέτρου.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Η Δικαιοσύνη και οι Πολιτικές Εκκρεμότητες: Μια Κριτική στη Στάση του Υπουργού Φλωρίδη»

Τι έχει προηγηθεί μεταξύ ΗΠΑ και Δανίας στη Γροιλανδία; Ένα κρυμμένο μυστικό