«Η Δικαιοσύνη και οι Πολιτικές Εκκρεμότητες: Μια Κριτική στη Στάση του Υπουργού Φλωρίδη»

 

Η δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη, σχετικά με την υπόθεση των Τεμπών, αποτελεί ένα νέο κεφάλαιο στη μακροχρόνια αμφισβήτηση μεταξύ πολιτικής ευθύνης και δικαστικής αυτοτέλειας. Ο κ. Φλωρίδης επιμένει στο αφήγημα της «αμεροληψίας της Δικαιοσύνης», κατηγορώντας παράλληλα τις «θεωρίες συνωμοσίας» που, κατά τον ισχυρισμό του, δηλητηρίασαν το δημόσιο διάλογο. Ωστόσο, η επιλεκτική του ρητορική αγνοεί βασικές ερωτήσεις που απασχολούν την κοινωνία: Γιατί η κυβέρνηση βιάστηκε να αποκλείσει οποιαδήποτε εναλλακτική εξήγηση για τα αίτια της φωτιάς, χαρακτηρίζοντάς την ως «συνωμοσία»; Πώς εξηγείται η συστηματική απόκρυψη στοιχείων, όπως τα εμπρηστικά καύσιμα (ξυλόλιο, τολουόλιο) που εντοπίστηκαν μετέπειτα;

Το Παράδοξο της «Εμπιστοσύνης»

Ο υπουργός επικαλείται τη «μυστικότητα της ανακριτικής διαδικασίας» για να δικαιολογήσει την αδράνεια της κυβέρνησης στην παροχή διαφάνειας. Ωστόσο, η ίδια η κυβέρνηση παρενέβη ενεργά στη ροή των πληροφοριών: από το «μπάζωμα» του τόπου του δυστυχήματος μέχρι την αρχική απόρριψη οποιασδήποτε κριτικής ως «ψευδών ειδήσεων». Η ειρωνεία είναι εμφανής: ενώ ο κ. Φλωρίδης καταγγέλλει την «εκμετάλλευση επιλεκτικών στοιχείων από πολιτικούς», η κυβέρνηση επέλεξε να δημοσιοποιήσει μόνο τα δεδομένα που εξυπηρετούσαν το αφήγημα του «ανθρώπινου λάθους».

Ο Κίνδυνος της Πολιτικής Επέμβασης

Η δήλωση ότι «η Λάρισα είναι έτοιμη να φιλοξενήσει 50 κατηγορούμενους και 250 δικηγόρους» θυμίζει περισσότερο θεατρική παράσταση παρά δικαστική διαδικασία. Το ζήτημα δεν είναι η τεχνική προετοιμασία, αλλά η πολιτική βούληση να διερευνηθούν όλες οι ευθύνες — συμπεριλαμβανομένων και των υψηλόβαθμων πολιτικών στελεχών που επέβλεπαν τον ΟΣΕ και την Hellenic Train. Το πόρισμα του ΕΔΟΣΑΑΜ κατέδειξε ξεκάθαρα συστημικές αστοχίες: υποχρηματοδότηση, εγκατάλειψη των συστημάτων ασφαλείας, υπερεργασία. Αυτά δεν είναι «λάθη», αλλά πολιτικές επιλογές.

Η Διαστροφή της Αλήθειας

Ο κ. Φλωρίδης ισχυρίζεται ότι «η αλήθεια φανερώνεται», αλλά παραλείπει να αναφέρει ότι η κυβέρνηση αντιμετώπισε τις οικογένειες των θυμάτων και τους εργαζόμενους του σιδηροδρόμου ως εχθρούς. Αντί να ενισχύσει τη διαφάνεια, προώθησε ένα αφήγημα ενοχοποίησης του σταθμάρχη, ενώ παράλληλα απέκλεισε κρίσιμους μάρτυρες από την Εξεταστική Επιτροπή. Η ρητορική περί «σεβασμού στη Δικαιοσύνη» χάνει την αξιοπιστία της όταν η ίδια η κυβέρνηση έχει υπονομεύσει επανειλημμένα τις διαδικασίες (π.χ. με την επιχωμάτωση, τις πιέσεις σε αστυνομικούς).

Το Μήνυμα προς την Κοινωνία

Η στάση του υπουργού Δικαιοσύνης δεν είναι παράδειγμα νομιμότητας, αλλά εκλεκτικής εφαρμογής της. Η πραγματική εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη απαιτεί να μην υπάρχουν «ιερά πρόβατα». Μέχρι σήμερα, κανένας υπουργός ή υψηλόβαθμος υπάλληλος δεν έχει καταδικαστεί για την τραγωδία των Τεμπών, παρά τις αποκαλύψεις για παραλείψεις και παραβατική συμπεριφορά.

Κλείνοντας, η δήλωση του κ. Φλωρίδη θυμίζει ότι η πολιτική εξουσία συχνά κρύβεται πίσω από τη Δικαιοσύνη όταν την συμφέρει, αλλά την αγνοεί όταν αυτή απειλεί τα συμφέροντά της. Η αλήθεια για τα Τέμπη δεν χρειάζεται μόνο δικαστές, αλλά και πολιτική ευθύνη — κάτι που η κυβέρνηση φαίνεται να αρνείται να αναλάβει.